Wymagane jest uaktualnienie wtyczki Flash Player.

Zamek Królewski

 

Zamek w Chęcinach wzniesiono na grzbiecie skalistego wzgórza (367 m n.p.m.), na przełomie XIII i XIV wieku. Pierwsze wzmianki na jego temat pojawiają się w dokumencie króla Władysława Łokietka z 1306 roku, potwierdzającym nadanie zamku wraz z 11 wsiami biskupowi krakowskiemu – Janowi Muskacie, w którym wymieniany jest on jako zamek książęcy (castrum nostrum ducale). Przypuszczalnie Zamek Chęciński był w tamtym czasie ośrodkiem administracji książęcej, zaś w dalszych dziesięcioleciach XIV wieku stał się siedzibą powiatu sądowego. Był obiektem wysokiej rangi, ośrodkiem życia politycznego. W obawie przed Krzyżakami arcybiskup Janisław zdeponował tu w 1318 roku skarbiec archidiecezji gnieźnieńskiej. W dobudowanej przez króla Władysława Łokietka kaplicy przechowywany był czasowo skarbiec koronny. Twierdza stała się jednym z miejsc koncentracji wojsk polskich udających się na wojnę z Krzyżakami. Władysław Łokietek wyruszając w 1331 r. na bitwę pod Płowcami, zwołał 14 czerwca w Chęcinach najwyższych dostojników i urzędników państwowych na pierwszy "zjazd ziem polskich". Wydarzenie to uważane jest za początek przyszłych sejmów.

 

- zamek_old.jpg

 

W połowie XIV wieku Zamek został rozbudowany przez Kazimierza Wielkiego. Uchodził on wówczas za jedną z najpotężniejszych polskich warowni, która w czasach swej świetności nigdy nie została zdobyta siłą. Od końca XIV wieku twierdza służyła jako więzienie. Spędził tu m.in. 10 lat Andrzej Garbaty (najstarszy z Olgierdowiczów) – przyrodni brat, a zarazem zacięty wróg Władysława Jagiełły oraz Hińcza z Rogowa, który jak opisał Jan Długosz w „Kronikach” – „wtrącony głęboko do brudnej wieży w Chęcinach omal nie wyzionął ducha od smrodu w więzieniu”. Po wygranej bitwie pod Grunwaldem w 1410 r. przetrzymywano na zamku znaczniejszych jeńców krzyżackich, m. in. wziętego do niewoli w bitwie pod Koronowem Michała Küchmeistera – późniejszego wielkiego mistrza krzyżackiego w latach 1414-1422. Zamek był również rezydencją rodzin królewskich, królowych i wdów. Przebywała tu Adelajda – druga żona Kazimierza Wielkiego oraz siostra tegoż króla – Elżbieta, sprawująca rządy w imieniu swego syna Ludwika Węgierskiego. Ogromny skarbiec na Zamku w Chęcinach zgromadziła królowa Bona. Było to jej ostatnie miejsce zamieszkania przed powrotem do rodzinnego Bari we Włoszech. Gdy opuszczała Chęciny, ów majątek wieziono na 24 wozach, ciągnionych przez 140 koni. Podczas szalejącej w 1425 roku zarazy, schronienie w chęcińskich murach znalazł także syn Jagiełły – Władysław.

 


 

Sprawozdanie z lustracji z 1569 r. zawiera wzmiankę o potrzebie naprawy zamku i związanych z tym trudnościach wynikających z braku wody. Wspomina także o prowadzonych pracach nad wykuciem studni (jej ślady są obecnie widoczne na dziedzińcu zamku dolnego). Znamienną datą, świadczącą o powolnym upadku znaczenia warowni, jest rok 1588. Wtedy to sejm zezwolił na przeniesienie ksiąg ziemskich powiatu chęcińskiego z zamku do kościoła w Chęcinach. W czasie rokoszu Zebrzydowskiego w 1607 r. zamek został zdobyty podstępem przez zbuntowane oddziały. Podpalono wówczas zabudowania, wywieziono zbrojownię, znacznemu zniszczeniu uległy fortyfikacje. W 1610 r. starosta chęciński i miecznik koronny Stanisław Branicki odnowił zamek, częściowo go rozbudowując. W roku 1657, w epoce szwedzkiego "potopu", chęcińską warownię zniszczyły wojska Rakoczego, po czym została ona po raz kolejny odbudowana. Jednakże w 1707 r. wojska szwedzkie ponownie spaliły zamek, który wówczas przestał być rezydencją starościńską. Działa ustawione na jego murach po raz ostatni wystrzeliły 11 lipca 1787 roku wiwatując na cześć wracającego z Krakowa do Warszawy i przejeżdżającego przez Chęciny króla Stanisława Augusta.

 


 

Po III rozbiorze Polski zamek popadać zaczął w ruinę. Wtedy to opustoszał nawet budynek mieszkalny mieszczący kancelarię grodzką. Mury zamkowe bardzo ucierpiały na skutek działalności miejscowej ludności, pozyskującej stąd materiał na budulec oraz od ostrzału artyleryjskiego w czasie I wojny światowej.

 

 - ruiny_zxamku_czarnobiale.jpg

 

Pierwsze prace konserwacyjne ruin zamkowych prowadzono już w latach 80-tych XIX wieku – nie bez powodu Julian Ursyn Niemcewicz nazwał je "najwspanialszym starożytności polskich zabytkiem". W 1947 roku wojewódzki konserwator zabytków wpisał układ do rejestru zabytków i zaklasyfikował do pierwszej, najwyższej grupy w skali kraju. W wyniku dalszych prac, prowadzonych w latach 1948 – 1949, odremontowano zamkowe wieże. Przez cały czas prowadzone są prace zabezpieczające obiekt jako "trwałą ruinę".

 


 

Zamek dzieli się na dwie części: starszą (górną), rozciągającą się między dwoma okrągłymi basztami oraz młodszą (dolną), z ostrołukową furtą i czworoboczną basztą, którą dobudowano w XV wieku. Wjazd do zamku prowadził od strony wschodniej przez zwodzony most i wysuniętą przed basztę bramę zabezpieczoną żelazną kratą tzw. broną, opuszczaną na noc. Brama przylegała do wieży, która podnosiła obronność tego punktu. Z drugiej strony baszty bramnej przylega sklepione pomieszczenie, w którym według tradycji mieścić się miała kaplica zamkowa, gdzie przechowywano skarbiec koronny.

 


 

Przy murze północnym znajdują się ruiny budynku mieszkalnego z zachowanymi otworami okiennymi oraz sklepionymi piwnicami. Druga z okrągłych baszt służyła za ostatni punkt oporu w razie oblężenia (grube mury oraz zapasy żywności pozwalały na oczekiwanie odsieczy). Zamek dolny pełnił funkcje gospodarcze. Pośrodku jego dziedzińca znajduje się otwór po studni, wykutej w skale na głębokość 100 m. Prawdopodobnie przez nią i podziemny korytarz prowadzący do chęcińskiego kościoła utrzymywano łączność w czasie oblężenia – znalazło to odbicie w legendzie mówiącej o połączeniu, jakie rzekomo zamek miał posiadać z kościołem na Karczówce. Według innych legend w podziemnych lochach znajdują się jeszcze skarby pozostawione przez królową Bonę, a na wzgórzach wieczorną porą pojawia się cwałujący na karym koniu rycerz.

 


 

Obecnie zamek w Chęcinach jest jednym z najczęściej odwiedzanych zabytków tego typu w Polsce. Potężne baszty dominują nad okolicą i widoczne są już z trasy biegnącej do Krakowa. Do dziś zachował się pełen obwód zewnętrznych murów obronnych, dwie wieże, baszta i fundamenty budynków mieszkalnych. W wieży wschodniej mieści się punkt widokowy, skąd przy dobrej pogodzie widać wierzchołki Tatr.

 

GODZINY OTWARCIA:

styczeń - luty*

codziennie

9:00 - 15:00

marzec*

codziennie

9:00 - 16:00

kwiecień

codziennie

9:00 - 18:00

maj - czerwiec

codziennie

9:00 - 19:00

lipiec - sierpień**

codziennie

9:00 - 20:00

wrzesień

codziennie

9:00 - 19:00

październik*

codziennie

9:00 - 17:00

listopad - grudzień*

codziennie

9:00 - 15:00

 

* w przy­padku nie­pogody /śnieg, oblodzenia/ zamek może być nieczynny

** kasy biletowe w lipcu i sierpniu czynne są od 9.00 do 19.45

 

Zamek będzie zamknięty w następujące dni:

- 1 stycznia

- Niedzielę Wielkanocną

- 1 listopada

- 24, 25 i 31 grudnia

 

Więcej informacji na temat Zamku Królewskiego w Chęcinach na:

www.zamek.checiny.pl

 

KONTAKT:

Zamek Królewski w Chęcinach

ul. Armii Krajowej 18A

26-060 Chęciny

e-mail: biuro@zamek.checiny.pl

tel. +48 41 308 00 48

 

 


Zamek Królewski - galeria

 
Zamek Królewski
 
Zamek Królewski
 
Zamek Królewski
 
Zamek Królewski
 
Zamek Królewski
 
Zamek Królewski
 
Zamek Królewski
 
Zamek Królewski
 
Zamek Królewski
 
Zamek Królewski
 
Zamek Królewski
 
Zamek Królewski
 
Zamek Królewski
 
Zamek Królewski
 
Zamek Królewski
 
Zamek Królewski
 
Zamek Królewski
 
 
Jeżeli chcesz być informowany o aktualnościach w serwisie, podaj swój adres e-mail.
Subskrypcja
dopisz wypisz
Powrót do góry
Urząd Gminy i Miasta w Chęcinach, Plac 2 Czerwca 4, 26-060 Chęciny
tel.: +48.(41)3151006, fax: +48.(41)3151085, email: gmina@checiny.pl, http://checiny.pl
NIP: 959-082-88-67 Urząd Gminy i Miasta w Chęcinach
NIP: 959-16-72-746 Gmina Chęciny
Copyright © 2013 Gmina Chęciny
projekt i hosting: INTERmedi@  |  zarządzane przez: CMS - SPI Poprawny HTML 4.01 Transitional Poprawny arkusz CSS Poprawne kodowanie UTF-8

Niniejszy serwis internetowy stosuje pliki cookies (tzw. ciasteczka). Informacja na temat celu ich przechowywania i sposobu zarządzania znajduje się w Polityce prywatności.
Jeżeli nie wyrażasz zgody na zapisywanie informacji zawartych w plikach cookies - zmień ustawienia swojej przeglądarki.
x